Το έδαφος είναι ουσιαστικά μία «φωλιά» για ένα μεγάλο αριθμό ασθενειών και εχθρών των φυτών, όπως διάφορα είδη νηματωδών, ζιζανίων, εντόμων, μυκήτων (Rhizoctonia, Pythium, Fusarium, Verticillium,), βακτηρίων, σπόρων, ιών. Κατά την εγκατάσταση της φυτείας σε ένα προσβεβλημένο έδαφος, πρέπει να έχει ήδη πραγματοποιηθεί η ολοκληρωτική καταπολέμηση των παθογόνων, επειδή ο κίνδυνος καταστροφής των νεαρών φυταρίων είναι ιδιαίτερα αυξημένος.

Η μέθοδος της ηλιοαπολύμανσης του εδάφους

Η μέθοδος της ηλιοαπολύμανσης του εδάφους

Μια ευρύτατη εφαρμοζόμενη μέθοδος για την καταπολέμηση των εδαφογενών παθογόνων μικροοργανισμών είναι η ηλιοαπολύμανση του εδάφους. Πρόκειται για ένα μη χημικό μέσο απολύμανσης του εδάφους, περιβαλλοντικά αποδεκτό με ισάξια ή/και καλύτερα αποτελέσματα, από τα παραδοσιακά απολυμαντικά εδάφους στις εύκρατες περιοχές. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το κάπως μειωμένο κόστος της, τη δυνατότητα εφαρμογής της στις βιολογικές καλλιέργειες και την ευκολία στη χρήση της αποτελούν τα κύρια πλεονεκτήματά της.
Η ηλιοαπολύμανση επικεντρώνεται ουσιαστικά στην παγίδευση της ηλιακής ακτινοβολίας σε ποτισμένο και ερμητικά καλυμμένο έδαφος, για ένα μήνα ή και παραπάνω, με αδιαπέραστα πλαστικά φύλλα ή με διαφανές φύλλο πολυαιθυλενίου.

Για την αποτελεσματική εφαρμογή της ηλιοαπολύμανσης θα πρέπει να εφαρμόζονται οι παρακάτω παράμετροι:

Έδαφος: Το έδαφος πριν την ηλιοαπολύμανση πρέπει να είναι ψιλοχωματισμένο και αποτελεσματικά ισοπεδωμένο και να περιέχει υψηλά επίπεδα υγρασίας, δηλαδή να είναι σχεδόν λασπώδες έδαφος σε περίπτωση πλήρους κάλυψης. Το πλαστικό που θα τοποθετηθεί πρέπει περίπου να εφάπτεται της επιφάνειας του εδάφους, έτσι ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία διακένων μεταξύ πλαστικού και εδάφους που λειτουργεί αρνητικά στη μεταφορά της θερμότητας. Επίσης, τονίζεται ότι η περίσσεια της υγρασίας διευκολύνει τη μεταφορά της θερμότητας μέσα στο έδαφος εξαιτίας της πολύ μεγαλύτερης θερμοχωρητικότητας που διαθέτει σε σύγκριση με τον αέρα και ευνοεί τη βλάστηση των ζιζανίων και τη δραστηριοποίηση των παθογόνων.

Εποχή: Το καλοκαίρι θεωρείται η πιο κατάλληλη εποχή για την εφαρμογή της. Τις περισσότερες φορές, οι παραγωγοί την εφαρμόζουν από αρχές Ιουνίου μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, διότι τότε επικρατούν οι περισσότερο υψηλές θερμοκρασίες, ενώ η ηλιοφάνεια φτάνει στο μέγιστό της. Εκτός των άλλων, οι φυτοπαθογόνοι μικροοργανισμοί βρίσκονται σε πλήρη δραστηριότητα ενώ παράλληλα οι νηματώδεις βρίσκονται στα ανώτερα στρώματα της επιφάνειας του εδάφους.

Κατά την εφαρμογή της, στο έδαφος λαμβάνουν χώρα τόσο φυσικοχημικές όσο και βιολογικές αλλαγές (μεταβολή της σύνθεσης της μικροχλωρίδας). Ειδικότερα, μια αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι 50oC σε 10-20 εκατοστά βάθους επιφέρει :

Η μέθοδος της ηλιοαπολύμανσης του εδάφους

Η μέθοδος της ηλιοαπολύμανσης του εδάφους

Την καταστροφή των ήδη εξασθενημένων μολυσμάτων των παθογόνων από τα πτητικά αέρια (π.χ. υδρόθειο, μονοξείδιο του άνθρακα) που προέρχονται από την αποδόμηση της οργανικής ουσίας.

Τη σταδιακή εξασθένηση ή καταστροφή των εδαφογενών παθογόνων κάτω από τα διαφανή πλαστικά φύλλα.

Την απελευθέρωση θρεπτικών στοιχείων εξαιτίας της αποδόμησης της οργανικής ουσίας του εδάφους.

Πηγή: agronomist