Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού ονομάζονται εκείνα τα οποία γίνονται αντιληπτά από 3 αισθήσεις: τη γεύση, την όσφρηση και την όραση.

Ποια είναι τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού

Ποια είναι τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού

Η γεύση πληροφορεί για εκείνα τα συστατικά του κρασιού που έχουν γλυκιά, αλμυρή, πικρή και ξινή γεύση. Η γλώσσα ανιχνεύει κάθε γεύση από συγκεκριμένα σημεία. Οι γεύσεις αυτές επηρεάζουν την ισορροπία ενός κρασιού διότι όταν υπερτερεί η μία αποδυναμώνεται κάποια άλλη. Άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό για ένα κρασί είναι η δομή δηλαδή το σύνολο των γευστικών στοιχείων, της αφής και του αλκοόλ, δηλαδή της αίσθησης που αφήνει στο στόμα το κρασί όταν δοκιμάζεται.

Η όραση δίνει πληροφορίες όσον αφορά τη ρευστότητα, τη διαφάνεια, το χρώμα, την έκλυση διοξειδίου του άνθρακα και τη διαύγεια. Το χρώμα εξαρτάται από τη σύσταση του κρασιού σε πολυφαινόλες, από τον τρόπο συντήρησης και οινοποίησης, την ωρίμανση και τη ποικιλία. Μπορεί να δώσει πληροφορίες όσον αφορά την ηλικία ενός κρασιού και βασικά του κόκκινου. Ειδικότερα, έντονη κόκκινη χροιά δείχνει καινούργιο κρασί, ενώ από την άλλη κεραμιδί ή καστανή χροιά δείχνει κρασί μεγαλύτερης ηλικίας. Όσον αφορά τα κίτρινα, χρυσαφί και λευκά κρασιά, εκεί φαίνονται σημάδια οξείδωσης, αντίθετα με τις πρασινωπές ανταύγειες που δείχνουν έλλειψη οξείδωσης ικανή να χειροτερέψει το άρωμα και τη γεύση.

Ποια είναι τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού

Ποια είναι τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού

Η όσφρηση δίνει πληροφορίες όσον αφορά το άρωμα που αναδύεται από ένα κρασί. Τα αρώματα αυτά εξαιτίας του ότι θυμίζουν κάποιες δημοφιλής μυρωδιές, έχουν ομαδοποιηθεί σε γενικές γραμμές ως εξής: αρώματα χόρτων, γήινα (π.χ. μανιτάρια, χώμα), ξύλου (π.χ. καφές, βανίλια), γλυκά ή και μπαχαρικών, βαλσαμικά, φρούτων, λουλουδιών, ζωικά (π.χ δέρμα), τροφών (π.χ. ψωμί, βούτυρο), ξηρών καρπών. Τέλος υπάρχουν μικροβιακά ή χημικά αρώματα τα οποία βασικά έχουν να κάνουν με προβληματικού τύπου κρασί.